Χρήμα αναγκαστικής κυκλοφορίας

Ορισμός στο Γλωσσάρι: Χρήμα χωρίς ενδογενή αξία, που επιβάλλεται από την κρατική εξουσία ως νόμιμο μέσο πληρωμής.

Με απλά λόγια

Χρήμα αναγκαστικής κυκλοφορίας (fiat) είναι το χρήμα που δεν μετατρέπεται σε χρυσό, ασήμι ή άλλο εμπόρευμα και που το κράτος ορίζει ως νόμιμο μέσο πληρωμής. Το ευρώ, το δολάριο και όλα τα σημερινά κρατικά νομίσματα είναι χρήμα αναγκαστικής κυκλοφορίας.

Επειδή δεν είναι δεμένο με κάποιο εμπόρευμα, η ποσότητά του δεν περιορίζεται από τίποτε άλλο εκτός από τις αποφάσεις της κεντρικής τράπεζας και του τραπεζικού συστήματος.

Παράδειγμα

Η Ελλάδα έζησε πολλές φορές τι σημαίνει αυτό: τα «τριάντα χρόνια αναγκαστικής κυκλοφορίας» μετά το 1877, την εγκατάλειψη του χρυσού το 1932 και τον υπερπληθωρισμό της Κατοχής το 1944, όταν η δραχμή έχασε σχεδόν όλη την αξία της. Από το 2001 το νόμισμα της χώρας είναι το ευρώ, κι αυτό χρήμα αναγκαστικής κυκλοφορίας.

Η αυστριακή ματιάΤο χρήμα δεν το επινόησε το κράτος: όπως έδειξε ο Carl Menger, αναδύθηκε από τις ανταλλαγές της αγοράς, με εμπορεύματα όπως ο χρυσός και το ασήμι. Το χρήμα αναγκαστικής κυκλοφορίας εμφανίστηκε όταν τα κράτη ανέστειλαν τη μετατρεψιμότητα των τραπεζογραμματίων τους. Για την Αυστριακή Σχολή αυτό δεν είναι πρόοδος: χωρίζει το χρήμα από κάθε όριο, επιτρέπει τον πληθωρισμό και τα ελλείμματα, τροφοδοτεί τους οικονομικούς κύκλους και μεταφέρει πλούτο από τους αποταμιευτές σε όσους λαμβάνουν πρώτοι το νέο χρήμα. Ο Mises και ο Rothbard υποστήριξαν την επιστροφή σε υγιές, εμπορευματικό χρήμα.

Στο πρωτότυπο (αγγλικά)“Fiat money is a money consisting of mere tokens which can neither be employed for any industrial purposes nor convey a claim against anybody.”

Ludwig von Mises, Human Action, XVII. Indirect Exchange · 9. The Specific Value of Money · mises.org ↗

Οι ορισμοί είναι του Γλωσσαρίου του ιστότοπου· τα παραδείγματα και η «αυστριακή ματιά» είναι ερμηνεία του Πραξεολόγου. Οι σύνδεσμοι προς εξωτερικές πηγές ανοίγουν σε νέα καρτέλα.