Frédéric Bastiat

Ο Claude-Frédéric Bastiat γεννήθηκε το 1801 στη Μπαγιόν της νοτιοδυτικής Γαλλίας, σε οικογένεια εμπόρων. Η μητέρα του πέθανε το 1808 και ο πατέρας του το 1810· ορφανός στα εννέα του χρόνια, μεγάλωσε με τον παππού του και τη θεία του Justine. Φοίτησε στο κολέγιο του Σεν-Σεβέρ και στη σχολή της μονής του Σορέζ, την οποία εγκατέλειψε πριν αποφοιτήσει. Από το 1818 εργάστηκε στον εμπορικό οίκο του θείου του στη Μπαγιόν και το 1825 κληρονόμησε το κτήμα του παππού του κοντά στο Μυγκρόν, όπου έζησε ως γαιοκτήμονας, μελετώντας πολιτική οικονομία, κυρίως τον Adam Smith.

Το 1831 διορίστηκε ειρηνοδίκης του καντονιού του Μυγκρόν και αργότερα εξελέγη μέλος του Γενικού Συμβουλίου του νομού Λάντ. Ενθουσιασμένος από τον αγώνα του Richard Cobden και της αγγλικής Ένωσης κατά των Νόμων για τα Σιτηρά, δημοσίευσε τον Οκτώβριο του 1844 στο Journal des économistes ένα άρθρο για την επίδραση των γαλλικών και των αγγλικών δασμών στο μέλλον των δύο λαών, που τον έκανε αμέσως γνωστό· την ίδια χρονιά άρχισε να αλληλογραφεί με τον Cobden. Το 1846 συνίδρυσε στο Μπορντό την πρώτη γαλλική ένωση για το ελεύθερο εμπόριο και στο τέλος της χρονιάς κυκλοφόρησε το εβδομαδιαίο περιοδικό της Le Libre-Échange. Μετά την επανάσταση του Φεβρουαρίου 1848 εξελέγη βουλευτής του νομού Λάντ στη Συντακτική Συνέλευση και το 1849 επανεξελέγη στη Νομοθετική Συνέλευση.

Στα «Οικονομικά Σοφίσματα» (Sophismes économiques, 1845) περιέλαβε τη σατιρική αναφορά των κατασκευαστών κεριών, οι οποίοι ζητούν προστασία από τον αθέμιτο ανταγωνισμό του ήλιου. Στα χρόνια 1848–1849 έγραψε σειρά φυλλαδίων κατά του σοσιαλισμού, τον οποίο ταύτιζε με τον προστατευτισμό, και αντιπαρατέθηκε δημόσια με τον Pierre-Joseph Proudhon για τη νομιμότητα του τόκου. Το 1850 κυκλοφόρησαν «Ο Νόμος», όπου υποστηρίζει ότι ο νόμος οφείλει να προστατεύει το πρόσωπο, την ελευθερία και την ιδιοκτησία και όχι να νομιμοποιεί τη λεηλασία, το «Τι φαίνεται και τι δεν φαίνεται» (Ce qu'on voit et ce qu'on ne voit pas), για τις αθέατες συνέπειες της κρατικής πολιτικής, και ο πρώτος τόμος των «Οικονομικών Αρμονιών» (Harmonies économiques).

Βαριά άρρωστος, ταξίδεψε το φθινόπωρο του 1850, με τη συμβουλή του γιατρού του, στην Ιταλία και πέθανε στη Ρώμη στις 24 Δεκεμβρίου 1850. Η αναφορά των κατασκευαστών κεριών έγινε τόσο γνωστή ώστε οι μεταγενέστεροι οικονομολόγοι τη χρησιμοποιούν συχνά στην υπεράσπιση του ελεύθερου εμπορίου, και ο Joseph Schumpeter τον χαρακτήρισε τον λαμπρότερο οικονομικό δημοσιογράφο που έζησε ποτέ.

Πηγές: Encyclopaedia Britannica — Frédéric Bastiat · Mises Institute — Claude Frédéric Bastiat · Online Library of Liberty — Χρονολόγιο του Bastiat · Econlib — Εισαγωγή του Henry Hazlitt (Economic Sophisms) · Wikipedia — Frédéric Bastiat

Ο στοχαστής στον Χάρτη ιδεών →